واکاوی جایگاه مفهوم شفاعت و ترسیم قلمرو آن در جهان پس از مرگ در قرآن و دلالت‌های تربیتی آن
کد مقاله : 1083-NCEEA5 (R1)
نویسندگان
مظهر بابائی *1، جهانگیر ولدبیگی2، حدیث ورمقانی3
1گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 889-14665، تهران: ایران.
2کارشناسی ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 889-14665، تهران، ایران.
3دانشجوی گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 889-14665، تهران: ایران.
چکیده مقاله
مفهوم شفاعت در قرآن موردتوجه و مناقشه متکلمان، مفسران و اندیشمندان بوده است؛ به‌گونه‌ای که دیدگاه‌های متفاوتی درباره ماهیت و قلمرو آن ارائه شده است. برخی، شفاعت را به جهان پس از مرگ و گروهی خاص محدود دانسته و برخی دیگر، قلمرو آن را گسترده‌تر دانسته‌اند. براین‌اساس، سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که شفاعت و جایگاه و قلمرو آن در آیات قرآن چگونه تبیین شده و چه دلالت‌های تربیتی می‌توان از آیات شفاعت و مباحث تفسیری مرتبط با آن استخراج کرد؟ هدف پژوهش، واکاوی مفهوم شفاعت و قلمرو آن در جهان پس از مرگ در نص قرآن و استخراج دلالت‌های تربیتی آن است. برای دستیابی به این هدف، از پارادایم تفسیری، رویکرد کیفی و روش توصیفی - تحلیلی و استنباطی استفاده شد. میدان پژوهش، قرآن و آیات مرتبط با شفاعت و واحد تحلیل، آیه بود. یافته‌ها در دو گام به دست آمد. در گام نخست، معنا و ریشه لغوی و کاربرد قرآنی شفاعت بررسی شد. واژه شفاعت از ماده «شفع» و مشتقات آن، ۳۱ بار در ۲۶ آیه قرآن به‌کاررفته و آیات در سه محور شفاعت مقبول، شفاعت مردود و ویژگی‌های شفاعت‌کنندگان و شفاعت‌کنندگان دسته‌بندی شدند. یافته‌ها نشان داد شفاعت در جهان پس از مرگ، مشروط به اذن و رضایت خداوند و ناظر به اهل ایمان است و درباره اهل کفر و شرک پذیرفته نیست. افزون بر آن، شفاعت دارای دلالت‌های تربیتی مختلفی است که در حوزه تعلیم‌وتربیت دارای اهمیت است.
کلیدواژه ها
جهان پس از مرگ، دلالت های تربیتی، شفاعت، قرآن.
وضعیت: پذیرفته شده