| فلسفه شخصی، مربیان امور تربیتی، تربیت هنری، فلسفه‌ورزی، فعالیت‌های هنری |
| کد مقاله : 1082-NCEEA5 (R2) |
| نویسندگان |
|
ولی احمدکرماج *1، ایلیا احمدی2 1استادیار گروه آموزشی .علوم تربیتی .دانشگاه فرهنگیان. تهران . ایران. 2دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران. |
| چکیده مقاله |
| هدف این پژوهش تحلیل جایگاه فلسفه شخصی مربیان امور تربیتی در تربیت هنری و تبیین مرز کارکردی آنان با معلمان تخصصی هنر بود. فلسفه شخصی تربیتی برآیند تأمل و بازاندیشی مستمر مربی در عمل تربیتی خود است و پرسش این مقاله آن است که این فلسفه چگونه می‌تواند به فعالیت‌های هنری مدرسه، که اغلب در قالب کارگاه‌های خوشنویسی، نمایش و نقاشی برگزار می‌شود، انسجام و جهت ببخشد. پژوهش با روش تحلیلی-اسنادی و با تحلیل محتوای کیفی بیست سند و منبع شامل اسناد بالادستی، متون مرجع فلسفه تعلیم و تربیت، آثار نظری تربیت هنری و پژوهش‌های داخلی مرتبط انجام شد. یافته‌ها در سه محور ارائه شده است: ۱) تمایز مفهومی میان «فلسفه شخصی تربیتی»، «فلسفه شخصی هنر» و «نگرش فلسفی به فعالیت‌های هنری» که سه سطح از کلی به جزئی و از باور به عمل‌اند؛ ۲) مرز کارکردی مربی امور تربیتی با معلم هنر که در مأموریت، هدف، تخصص موردنیاز و معیار داوری تفاوت دارد؛ ۳) چهار کارکرد فلسفه شخصی در تربیت هنری یعنی روشن‌سازی غایت، گسترش دامنه تربیت هنری از تولید به ادراک و نقد، ایجاد انسجام میان فعالیت‌ها و بازاندیشی حرفه‌ای. بر پایه یافته‌ها، تدوین فلسفه شخصی هنر بخشی از شایستگی حرفه‌ای مربی امور تربیتی تلقی می‌شود و گنجاندن آن در برنامه درسی دانشگاه فرهنگیان و کارگاه‌های ضمن‌خدمت پیشنهاد می‌شود. اثر فلسفه شخصی بر فرسودگی شغلی در این مقاله به‌صورت فرضیه‌ای مطرح شده که نیازمند آزمون تجربی است. |
| کلیدواژه ها |
| فلسفه شخصی تربیتی، مربی امور تربیتی، تربیت هنری، فلسفه‌ورزی، فعالیت‌های هنری |
| وضعیت: پذیرفته شده |
