آسیب‌شناسی تربیت فرزند از منظر قرآن کریم: تحلیل عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی
کد مقاله : 1074-NCEEA5 (R1)
نویسندگان
علی تردست *1، مرضیه شم آبادی2
1استادیار گروه آموزش معارف اسلامی -دانشگاه فرهنگیان- تهران-ایران
2استادیار گروه آموزش معارف اسلامی. دانشگاه فرهنگیان. تهران. ایران
چکیده مقاله
تربیت فرزند از مهم‌ترین اهداف نظام تربیتی دین مبین اسلام به شمار می‌رود؛ هدفی که دست یابی به آن در معرض موانع و آسیب‌های گوناگون قرار دارد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی‌ـ‌تحلیلی و با بهره‌گیری از آموزه‌های وحیانی قرآن کریم، دیدگاه‌های تفسیری مفسران چون علامه طباطبائی و علامه طبرسی، و روایات معتبر اهل‌بیت (ع)، زمینه‌های آسیب‌زای تربیت را ذیل سه دسته اصلی بررسی کرده است. نخست، آسیب‌های شناختی و نفسانی شامل شرک، تسویل نفس، حبّ جاه، حسد، دروغ و کبر که بنیان هویت متربی را از درون تهدید می‌کنند. دوم، زمینه‌های زیستی و درون‌خانوادگی شامل تأثیرات وراثت و محیط طبیعی، نزاع والدین، خشونت، نقض عهد و تبعیض که امنیت روانی و الگوپذیری سالم کودک را مختل می‌سازند. سوم، بسترهای نهادی و اجتماعی شامل نظام آموزشی تک‌ساحتی، هم‌نشین ناسالم، تقلید کورکورانه از گروه‌های مرجع و کارکردهای مخرّب رسانه‌ها که فرآیند تربیت را از بیرون به انحراف می‌کشانند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد پیشگیری از آسیب‌های تربیتی مستلزم رویکردی همه‌جانبه است که در آن سلامت باطنی مربی، آرامش محیط خانواده و هوشمندی در تعاملات اجتماعی دوشادوش یکدیگر مورد توجه قرار گیرند.
کلیدواژه ها
آسیب‌شناسی تربیت، قرآن کریم، تربیت فرزند، روابط درون‌خانوادگی، رسانه و تربیت
وضعیت: پذیرفته شده