اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر کفایت اجتماعی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص
کد مقاله : 1049-NCEEA5 (R2)
نویسندگان
پروین جوادی *1، سیدرامین فاتحی2
1کارشناسی ارشدمشاوره مدرسه، دانشگاه پیام نور قزوین، قزوین، ایران.
2کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل، اردبیل، ایران.
چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری بر کفایت اجتماعی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص در مقطع ابتدایی انجام شد.
روش‌ها: پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه در سال‌تحصیلی 1405-1404 است. نمونه‌گیری از دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص در مدارس ویژه اختلالات یادگیری شهر اردبیل صورت گرفت. ۳۰ نفر از دانش‌آموزان که نمرات پایین‌تری در مقیاس‌های ارزیابی اختلالات یادگیری کسب کرده بودند، به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل کفایت اجتماعی فلنر بودند. گروه آزمایش تحت مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری قرار گرفتند. این مداخله به‌طور گروهی در ۸ جلسه یک‌ساعته (یک‌بار در هفته به مدت هشت هفته) و بر اساس پروتکل درمانی دروز (2009) ارائه شد. گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند.
یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری تأثیر معناداری بر بهبود کفایت اجتماعی و در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه داشته است (p < 0.05).
نتیجه‌گیری: مداخله بازی‌درمانی شناختی-رفتاری به‌طور مؤثر بر بهبود کفایت اجتماعی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری خاص تأثیرگذار بوده و می‌تواند به‌عنوان یک روش درمانی مؤثر در مداخلات آموزشی و روانشناختی برای این گروه از دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
بازی‌درمانی شناختی-رفتاری، کفایت اجتماعی، دانش آموزان، اختلال یادگیری خاص
وضعیت: پذیرفته شده