| واکاوی رویکردهای یادگیری و تربیت سازنده‌گرایانه در گلستان سعدی |
| کد مقاله : 1014-NCEEA5 (R1) |
| نویسندگان |
|
جبار صالح *1، ایلیا احمدی2 1گروه آموزشی علوم تربیتی و مشاوره،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران. 2دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران. |
| چکیده مقاله |
| گلستان سعدی به‌عنوان یکی از متون مرجع در ادبیات تعلیمی زبان فارسی، حاوی آموزه‌هایی است که با پارادایم‌های تعلیم‌وتربیت نوین همسویی دارد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی رویکردهای یادگیری و تربیت سازنده‌گرایانه در گلستان سعدی تدوین شده است. روش‌شناسی این تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای هدفمند است. جامعه پژوهش را کلیۀ حکایات گلستان (۲۸۹ حکایت) تشکیل می‌دهد که از میان آن‌ها، ۸۰ حکایت به‌صورت هدفمند انتخاب و بر اساس معیارهای پنج‌گانۀ سازنده‌گرایی (شامل جایگاه یادگیرنده، ماهیت دانش، نقش یاددهنده، فرایند یادگیری و محیط اجتماعی) و با تکیه بر نظریات ویگوتسکی و برونر تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در حکایات منتخب، مضامینی همچون مشارکت فعال یادگیرنده، اهمیت تعاملات اجتماعی در رشد شناختی، نقش واسطه‌ای زبان و فرهنگ، و جایگاه تسهیل‌گریِ معلم برجسته است. این مضامین با برخی مبانی یادگیری اکتشافی و اجتماعی هم‌پوشانی دارد؛ بااین‌حال، وجود مضامینی چون انتقال مستقیم هنجار و اقتدار مربی نشان می‌دهد که این هم‌پوشانی کامل نیست. در نهایت، گلستان می‌تواند به‌عنوان یکی از منابع بومی برای طراحی و بازنگری برنامه‌های درسی با رویکردِ یادگیری فعال و تعاملی مورد توجه قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| کلیدواژه: گلستان سعدی، سازنده‌گرایی، نظریه‌های نوین یادگیری،تربیت سازنده‌گرا، واکاوی تربیتی، یادگیری اکتشافی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
